Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/28087 K.2024/592

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında; imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada; eylemin yasada suç olarak tanımlanmadığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Kurum vekilinin temyiz isteğinin; davaya konu yerin yapılmasının bina sakinleri ile diğer mahalle sakinlerinin can ve mal güvenliği açısından tehlike oluşturduğuna, Yerel Mahkemece idarece tutulan tutanaklar, encümen kararları ve keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ile atılı suçun işlendiği sabit olmasına karşın beraat kararı verilmesi nedeniyle ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık tarafından, ..... Merkez Mahallesi ....zif Sokak, 17 pafta, .... parsel, kapı No:30 sayılı yerde bulunan binada ruhsat ve eklerine aykırı olarak B blok zemin kattaki 14 nolu mesken niteliğindeki bağımsız bölümün iç ve dış bölme duvarları yıkılıp dükkana dönüştürüldüğünün tespiti üzerine sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan açılan davada, sanığın savunması ile alınan 07.06.2016 tarihli bilirkişi raporuna göre eylemin yasada suç olarak tanımlanmadığı anlaşıldığından sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 12.11.2015 tarihli savunma tarihi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR