Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/28352 K.2024/4703

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Gaziosmanpaşa 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddi kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın eyleminin ayrı suç oluşturduğuna ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında aynı fiil nedeniyle Gaziosmanpaşa 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/651 Esas sayılı dosyasında derdest dava bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın 25.06.2014 tarihli eylemi nedeniyle hukuki kesintinin Gaziosmanpaşa 15. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/651 sayılı dosyasında iddianame tarihi olan 08.12.2014 tarihinde gerçekleşmesi karşısında davanın reddi kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR