Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/28396 K.2023/26089

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 7.080,00TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 12 eşit taksitlendirmeye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçun sübut olmadığına, tanık M.E.'nin tarafsız olmadığına diğer tanıkların da suçu işlediği yönünde beyanda bulunmadığına, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde kavga ihbarı üzerine kıraathaneye giden jandarma görevlilerince kavga olmadığının ancak kıraathanenin açık olmaması gereken saatte açık olduğunun tespit edildiği, idari yönden işlemlerin yapılması amacıyla işletme sahibi Z.A. ve o esnada kıraathanede bulunan sanığın karakola geçtikleri, karakolda kıraathane ile ilgili olarak işlem yapıldığı esnada karakolun koridor kısmında sanığın uzman jandarma olarak görev yapan katılana hitaben "...sen o işletmeyi kapatamazsın, o işletmeyi kimse kapatamaz, erkek adam kapatır, sen rüşvet mi istiyorsun, amacın ne senin... " şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık savunması, katılan ve tanıklar M.E., H.Z., Z.A., Ö.A.'nın beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3. Önleyici hizmet devriyesi hizmet kağıdı, olay yeri görgü tespit tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın aşamalarda alınan savunmaları, tanıklar H.Z., Z.A., Ö.A.'nın karakolda sanığın bağırıp çağırdığını duymadıklarına yönelik anlatımları karşısında; katılan ile dosyadaki diğer tanık M.E.'nin anlatımları yöntemince irdelenip, sanık ile tanıklar H.Z., Z.A., Ö.A.'nın beyanlarına neden itibar edilmediği, hangi beyana hangi gerekçeyle üstünlük tanındığı kararda tartışılıp gerekçesi gösterilmeden, yetersiz gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi, Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,