Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/2867 K.2023/15713

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan atılı suçu işlediği sabit olmadığından beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteğinin sanığın suçu işlediği sabit olduğundan usul ve esasa aykırı karar verildiği ve resen tespit edilecek nedenlere ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın sanığın eski eşi olduğu, incelenen mesaj içeriklerine ve sanığın savunmalarına göre, aralarında boşanma ve mal paylaşım davaları nedeni ile husumet bulunduğu dolayısıyla sanığın hakaret kastıyla değil katılanın kendisine gönderdiği mesajlara tepki mahiyetinde gönderdiği kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamı, mesaj tespit tutanakları, sanığın aşamalardaki savunmaları gözetildiğinde yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir. Ancak; "Sanığın suç işleme kastı bulunmadığı ve hakaret suçunu işlediği sabit olmadığı." gerekçesi ile hüküm kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR