Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/28796 K.2021/21523

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

A- Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Yargıtay 18. Ceza Dairesi'nin, 08/06/2016 tarih, 2015/32266 esas, 2016/12658 K. tarihli ilamıyla sanığın, TCK’nın 265/2. maddesi yerine aynı Kanunun 106/1. maddesinin 1. cümlesi gereğince cezalandırıldığından bahisle kararın bozulduğu, mahkemece 27/10/2016 tarihli duruşmada bozmaya uyulmasına karar verildiği halde, sanığın TCK’nın 265/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

a) Hakaret eylemine ilişkin olarak sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

b) Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümde ise;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 09/02/2016 tarih, 2014/8-71 esas, 2016/42 karar nolu kararında belirtildiği üzere adli para cezası olarak verilen ilk hükmün yalnız sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece lehe bozulmasından sonra, 6 ay 7 gün hapis cezası şeklindeki açıklanması geri bırakılan ikinci hükmün, CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca açıklanması sırasında "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilerek infazın ilk hükümdeki adli para cezası üzerinden yapılması gerektiği belirtilmeyip 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,