Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/28810 K.2022/3739

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

İlk hükmün, yalnızca o yer Cumhuriyet savcısı tarafından sanık lehine temyiz edilip Dairemizin 28.09.2019 tarih, 2014/39930 Esas ve 2019/3266 sayılı kararı ile bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme " yasağı gözetilmeden; önceki hükümde sanık hakkında 1 yıl hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bozma sonrası kurulan hükümde 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle yeniden verilen hükmün, evvelki hükümle tayin edilmiş olan cezadan daha ağır olamayacağı gözetilmeyerek, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesine muhalefet edilmesi,