Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/29040 K.2024/5259

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın ikrarı ile atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozularak sanığın cezalandırılması gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, Türkiye ve Hollanda milli maçı ile ilgili katılanın da içinde bulunduğu bir takım taraftarın Hollanda milli takımını karşılaması sırasında çekilen ve altında ''Rum halkı Hollanda milli takımını karşıladı.'' şeklinde yorum yazılan fotoğrafı kopyalayıp kendi Facebook sayfasında paylaşmak suretiyle katılana yönelik hakaret ettiği iddiasıyla açılan davada, Yerel Mahkemece sanığın, doğrudan katılanı hedef almadığı ve ona yönelik hakaret kastı ile hareket etmediği gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık savunması, katılan beyanı, suça konu paylaşım içeriği, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR