Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/2926 K.2023/16248

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğün ihlali suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 233 üncü maddesinin birinci fıkrası, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi, erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiği vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, son bir yıldır resmi nikahlı eşi olan katılan ve müşterek çocuklarını terk edip evden ayrıldığı, arayıp sormadığı, onlara bakmadığı ve bu suretle aile hukukundan kaynaklanan yükümlülüğünün ihlali suçunu işlediği, sanığın savunması, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamı dikkate alınarak Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın savunması, katılanın istikrarlı beyanları, sanığın adresinin tespit edilemediğine dair düzenlenen 31.10.2014 tarihli tutanak, ... Aile Mahkemesi'nin 2014/815 esas numaralı dava dosyası ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın müşterek evlerini terk ederek resmi nikahlı eşi olan katılan ile yaşı küçük çocuğuna karşı aile hukukundan doğan bakım, eğitim veya destek olma yükümlülüğünü yerine getirmeyerek üzerine atılı suçu işlediği ve tayin edilen hapis cezası adli para cezasına çevrildiğinden sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenmekle sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebilecek olması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde kalan cezanın hapse çevrilmesine karar verilmesi,

2.7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR