Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/29577 K.2024/9330

Sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

15 yaşından büyük olduğu için şahsa bağlı şikâyet ... kendisine ait olan mağdur ...'nin, 27.06.2014 duruşmada şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirtmesine karşın, şikâyetten vazgeçmeden vazgeçmenin mümkün olmadığı ve mağdur vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla ve sanık ...'nin duruşmada bildirdiği adresine Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince tebliğ edildiği anlaşılmış ise de, tebliğ belgesinde komşuya haber verildiğine ilişkin bir ibare olmaması ve komşunun imzasının bulunmaması nedeniyle yapılan tebliğ usulsüz olup, sanığın öğrenme üzerine verdiği dilekçesinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı, sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'e yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası,

sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'ye yönelik kasten yaralama suçundan aynı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6000 TL adli para cezası, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise aynı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar ... ve ...'nin temyiz isteğinin, usul ve yasaya aykırı olan hükümlerin re'sen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. Mağdur ... vekilinin temyiz isteğinin, usul ve yasaya aykırı olan hükümlerin re'sen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Mağdurlar ... ve ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Hükümlerin tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanıkların temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B.Sanıklar ... ve ... Hakkında Mağdur ...'ye Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Beraat Kararları Yönünden

Mağdur ...'nin 15 yaşını doldurduğu 27.06.2014 günlü oturumda şikâyetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında; katılan sıfatı ve hükmü temyize hak ve yetkisi olmadığı anlaşılmakla vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C.Sanıklar ... ve ... Hakkında şikâyetçi ...'ye Yönelik Kasten Yaralama ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

1.Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olan karar tarihinden itibaren, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

VI. KARAR

A. Sanıklar ... ve ... Hakkında Mağdurlar ... ve ...'e Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanıklar ... ve ... Hakkında Mağdur ...'ye Yönelik Kasten Yaralama Suçundan Verilen Beraat Kararları Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik mağdur ... vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C.Sanıklar ... ve ... Hakkında şikâyetçi ...'ye Yönelik Kasten Yaralama ve Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN,1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,