Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/29888 K.2024/9517

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteminin özetle; sanığın polis merkezi girişinde silahını teslim etmemesinin iyi niyetli olmadığının göstergesi olduğuna, sanığın kendisini göndermekle tehdit ettiği yere tayini çıktığına, tüm tanıkların dinlenilmediğine, eksik hüküm kurulduğuna bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, arkadaşlarının karıştığı kaza nedeniyle inceleme dışı sanık ... ile beraber polis merkezine geldikleri, polis memurları ile yaşanan tartışmada sanığın cebindeki ruhsatlı tabancıyı çıkararak ''Bir tek sizdemi silah var bende de taşıma ruhsatlı silah var'' diyerek belindeki gümüş renkli silahı katılanlara doğrultacağı sırada müdahale edildiğinden bahisle sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece;

sanığın aşamalı inkarı, diğer sanığın beyanı, katılan beyanları, tanık beyanları ve CD izleme ve dinleme tutanağı içeriğinden, sanığın müsnet suçu işlediğine ve cezalandırılmasına elverişli nitelikte her türlü şüpheden uzak kesin nitelikte bir delil elde edilememiş olmadığının kabulüyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığa atılı eylemin 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında düzenlenen suçu oluşturma ihtimaline binaen zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenmiştir . Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olduğu, incelenen dava dosyası içeriğine göre sanığın beraatine dair mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığından katılanın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR