Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/29909 K.2024/5321

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın taksitlendirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanık adına suça konu yerin 12.11.2008 tarihinde satış ve birleştirme kaydı bulunduğuna, bu nedenle suça konu binanın satın alınmadan önceki haliyle mevcut olmasına rağmen sanık hakkında eksik bilirkişi raporu ve yerinde olmayan gerekçeyle mahkûmiyet hükmü kurulduğuna, aynı tarihte mazaret bildirerek duruşmanın ileri bir tarih ertelenmesi talep edildiği halde yerinde olmayan gerekçeyle mazeretin reddine karar verilerek savunma hakkının kısıtlandığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, ''Sanık savunması, suç duyurusu, katılan kurum beyanları, tanık beyanları, Urla Belediye Başkanlığınca düzenlenen 21.08.2015 tarihli yapı tespit inceleme durdurma Tutanağı, mahallinde yapılan keşif, 16.05.2016 tarihli bilirkişi raporu, Urla Belediye Başkanlığının 07.03.2016 tarihli yazısı ve tüm dosya bir bütün olarak değerlendirildiğinde; suça konu binanın 1606 ada 7 parsel üzerinde yer alan iki katlı konut olduğu, bilirkişi tespitine göre dava konusu binanın yaklaşık 47 m² taban alanlı ve iki katlı olarak 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin altıncı fıkrasında belirtilen 12 Ekim 2004 tarihinden önce inşaa edildiği,

eski mevcut yapıya yaklaşık 35 m² taban alanlı ve iki katlı bina nitelikli eklentinin 12 Ekim 2004 tarihinden sonra ( 2008-2009 yıllarında) inşaa edildiği bu suretle sanığın ruhsata aykırı bina yapıp ayrıca binayı ruhsata uygun hale getirmediği.'' şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; bozma sebepleri dışındaki temyiz sebepleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

1.Suça konu binaya ait tapu kayıtları ve emlak vergisi bildirim formundan anlaşılacağı üzere suça konu binanın iktisap tarihinin 12.11.2008 olduğu, bilirkişi raporunda ''dava konusu binanın yaklaşık 47 m² taban alanlı ve iki katlı olarak 12 Ekim 2004 tarihinden önce inşaa edildiği, eski mevcut yapıya yaklaşık 35 m² taban alanlı ve iki katlı bina nitelikli eklentinin ise 2008-2009 yıllarında inşaa edildiğinin'' belirtilmesi karşısında, 35 m² taban alanlı ve iki katlı bina nitelikli eklentinin yapım tarihinin duraksamaya yol açmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre eylemin sanık tarafından işlenip işlenmediği ve zamanaşımı yönünden sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi yerine eksik inceleme sonucu sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesiyle 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle, hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR