Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/29974 K.2024/5218

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında kötü muamele suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 232 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, verilen kararı temyiz ettiğine yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ile katılanın evli olup ayrı yaşadıkları, sanığın olay günü müşterek çocukları olan mağduru "Huzursuzluk çıkartıyorsun, seni istemiyorum." diyerek sokağa attığı, çocuğu cezalandırdığını, eve alacağını söylediği halde eve almadığı, bu durumun zaman zaman tekrarlandığı, Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde; katılanın aşamalardaki anlatımları, mağdur beyanı, sanık savunması, bilirkişi raporu ve olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmekle, Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin isabetli olduğu anlaşılmış ve mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Ancak,

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 7 ve 5271 sayılı Kanunun 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR