Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/30629 K.2024/2429

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında. 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci fıkrasının delaletiyle birinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

2. Cinsel taciz suçundan 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, Hak yoksunluklarına ve sanığa verilen cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığına, yeterli delil bulunmadığına, lehine olan yasal hükümlerin uygulanmadığına, usul ve Yasaya aykırı olan kararın bozulmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılana ait cep telefonunu arayarak ''İyi günler ne yapıyorsun, müsait misin, müsait olunca beni ara, sizi gördüm çok hoşuma gittiniz, sizinle görüşmek istiyorum.'' sözleriyle cinsel tacizde bulunduğu ve katılana sinkaflı şekilde küfür ederek hakaret ettiği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1. Sanığın cinsel taciz eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 105 inci maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (d) bendi kapsamında kalması, hakaret ve cinsel taciz suçlarının da basit yargılama usulüne tabi olmayan suç ile birlikte işlenmiş olması nedeniyle, tüm suçlar yönünden basit yargılama usulü uygulanamayacağı anlaşıldığından, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Katılanın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımı, bu anlatımları destekleyen tanığın eylemin katılana yönelik olduğunu belirtir beyanları, olay tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinin yerinde olduğu anlaşılmış ve sanığın temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

3. Sanığa yükletilen cinsel taciz ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşıldığından sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR