Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/30776 K.2021/25574

Hakaret suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125/1, 125/3-a, 62 ve 52. maddeleri gereğince 6.080,00 Türk Lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

sanığın 5 yıl süre ile denetime tabî tutulmasına dair Kartal 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/06/2010 tarihli ve 2009/697 esas, 2010/497 sayılı kararının 22/07/2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın 5 yıllık denetim süresi içerisinde suç işlemediğinden bahisle hakkındaki cezanın infaz edilmiş sayılmasına ilişkin İstanbul Anadolu (Kapatılan) 24. Sulh Ceza Mahkemesinin 09/01/2020 tarihli ve 2009/697 esas, 2010/497 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2020 tarihli ve 2020/332 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21/06/2021 gün ve 2021/63739 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesinin 10. fıkrasında yer alan "(10) (Ek: 6/12/2006-5560/23 md.)Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak,

davanın düşmesi kararı verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Kartal 6. Sulh Ceza Mahkemesinin 01/06/2010 tarihli ve 2009/697 esas, 2010/497 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı ile birlikte belirlenen 5 yıllık denetim süresi içerisinde suç işlemediği anlaşılan sanık hakkında davanın düşürülmesine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, cezanın infaz edilmiş sayılmasına şeklinde verilen karara karşı yapılan itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

5271 sayılı CMK’nın “hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması” başlığını taşıyan 231. maddesinin 8. fıkrasında; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanığın, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulacağı, 10. fıkrasında; denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesine karar verileceği ve 11. fıkrasında da; denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkemenin hükmünü açıklayacağı düzenlemelerine yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda;

Bu düzenlemeler ışığında, kanun yararına bozma talebine konu dosyada, sanık ... hakkında Kartal (kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesince 2009/697 esas sayılı dosya kapsamındaki yargılama neticesinde hakaret suçundan kurulan hükmün açıklanmalarının geri bırakılmasına dair karar verildiği, bu kararın usulüne uygun şekilde 22/07/2010 tarihinde kesinleşerek sanık hakkında belirlenen beş yıllık denetim süresinin başladığı, Mahkemece, dava dosyasının 09/01/2020 tarihinde sanığın talebi üzerine ele alınarak aynı tarihli ek kararla “infaz edilmiş sayılmasına” şeklinde karar verildiği,

bu karara o yer Cumhuriyet savcısı tarafından itiraz edilmesi üzerine itiraz mercii olan İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2020 tarih ve 2020/332 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden itibaren 5 yıllık denetim süresi içerisinde suç işlemediği anlaşılan sanık hakkında, davanın düşmesine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, cezanın infaz edilmiş sayılmasına şeklinde verilen karara karşı yapılan itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine ilişkin İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2020 tarih ve 2020/332 değişik iş sayılı kararında isabet bulunmamaktadır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/02/2020 tarih ve 2020/332 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,