Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/30831 K.2021/27212

Birden fazla kişi tarafından birlikte iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan sanık ...'nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 117/1, 119/1-c, 35/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2014 tarihli ve 2014/218 esas, 2014/214 sayılı kararının 09/12/2014 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 28/06/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkum olduğunun ihbar edilmesi üzerine,

hakkındaki hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı Kanun'un 117/1, 119/1-c, 35/2, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/10/2020 tarihli ve 2020/437 esas, 2020/170 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/06/2021 gün ve 2021/69804 sayılı istem yazısıyla dava dosyaları Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “ sanığın üzerine atılı 5237 sayılı Kanun'un 117/1 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun, İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/10/2014 tarihli kararından sonra 24/10/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/1-b maddesinin 5. alt bendi gereğince uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında,

ihbar üzerine yapılan yargılama sırasında 5271 sayılı Kanun’un 253 ve 254. maddeleri uyarınca, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilip uzlaştırma işlemlerinin yapıldıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, TCK’nın 117/1, 119/1-c maddesinde tanımı yapılan iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun uzlaştırma kapsamına alınmıştır

CMK'nın 254. maddesinde de; “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, uzlaştırma işlemleri 253'üncü maddede belirtilen esas ve usule göre, mahkeme tarafından yapılır.” hükmü düzenlenmişti. Bu madde de 6763 sayılı yasa ile; “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklinde değiştirilmiştir.

İncelenen somut olayda: Sanığın üzerine atılı birden fazla kişiyle iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunun 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca uzlaşmaya tabi hale gelmesi karşısında 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan uzlaştırma işlemleri yerine getirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İş ve çalışma hürriyetinin ihlali suça suçundan sanık ... hakkındaki İzmir 41. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06/10/2020 tarihli ve 2020/437 esas, 2020/170 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,