Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/31962 K.2022/25989

Bölge adliye mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

A) Kasten yaralama suçu bakımından; 5271 sayılı CMK'nın 286/2-d maddesi uyarınca, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 272. maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi gereğince katılan ... Bakanlığı vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Katılan ... Bakanlığı vekilinin temyizinin; sanık hakkında makul ve hukuka uygun olmayan gerekçelerle TCK’nın 62. maddesinin uygulandığına, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması ve lehlerine olacak şekilde vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiğine, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizinin ise.

CMK’nın 280 ve 303. maddelerine aykırı olarak, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu sanık hakkında hükmolunan cezanın artırılmış olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve sanığın eyleminin kül halinde kasten yaralama suçunu oluşturması sebebiyle tehdit suçundan karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesi gerektiğine yönelik olduğu, vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

İlk derece mahkemesince sanığın haksız tahrik altında tehdit suçunu işlediği kabul edilerek verilen mahkumiyet hükmüyle ilgili olarak, sanık ve katılan kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinden yapılan incelemede haksız tahrik hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı kabul edilerek, ilk derece mahkemesi hükmünden TCK'nın 29. maddesinin kaldırılıp sanığın daha fazla cezayla cezalandırılmasına karar verildiği, bu hususta CMK'nın 280/1-g maddesi uyarınca duruşma yapılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek ve sanığın savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar verilmesi,