Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32229 K.2024/5677

başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının katılan tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adlî para cezası seçenek yaptırımına çevrilmesine, aynı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca neticeten 3.000,00 TL adlî para cezasıyla cezalandırılmasına; hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 1.500,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş.

İlk Derece Mahkemesinin 21.02.2019 tarihli ek kararıyla hakaret suçuna yönelik olarak hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde kesin nitelikte olduğundan sanığın istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, tehdit suçundan kurulan hükme ve hakaret suçundan kurulan ek karara yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hakaret suçundan istinaf başvurusunun reddine ve tehdit suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanık hakkında beraat kararı verilmek suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendine göre, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 272 nci maddenin üçüncü fıkrası kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere,

ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından ve atılı suçun 7188 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi ile 5271 sayılı Kanun'a eklenen 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan temyiz edilebilecek suçlar arasında düzenlenmemesi karşısında.

Bölge Adliye Mahkemesince tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kaldırılarak verilen beraat kararının kesin nitelikte olduğu,