Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32437 K.2022/23952

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hükümlerin tefhim edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanığa, cezaevi idaresi aracılığıyla da temyiz dilekçesi verilebileceği hususunun yasa yolu bildiriminde belirtilmemesi sebebiyle kanun yoluna başvuruda yanılgılı uygulamaya yol açıldığından, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaları temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Hakaret suçu yönünden cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu, birden fazla müştekiye karşı gerçekleştirmesine rağmen sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesi ve adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,