Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32583 K.2024/5862

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, katılan ...'a yönelik tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası, birden fazla katılana yönelik tehdit suçundan ise aynı Kanunun 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü ve 62 nci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü madde uyarınca hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararın O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince kararın kaldırılması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci cümlesi, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; O yer Cumhuriyet savcısının atılı suç yönünden istinaf talebinin olmaması nedeniyle sanık hakkında aleyhe bir karar verilemeyeceğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair herhangi bir delil bulunmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, ilk derecede uygulanan takdiri indirimin istinaf aşamasında uygulanmamasının adaletle bağdaşmadığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Silahla polis aracına ateş ettiği iddiasıyla aynı dosya kapsamında yargılanan ve beraat eden sanığın, bu eylemi nedeniyle hakkında işlem yapmak amacıyla kendisini karakola götüren görevli birden fazla polis memuruna yönelik tehdit sözleri söylemek suretiyle üzerine atılı tehdit suçunu iki kez işlediği kabul edilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda; sanığın söylediği tehdit sözlerinin aynı suçu işleme kastıyla birden fazla polis memuruna yönelik görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıdaki bozma sebebi dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iki ayrı tehdit suçundan alt sınırdan ceza tayini içeren hükme yönelik, O yer Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine istinaf başvurusunda bulunulmaması karşısında, Bölge Adliye Mahkemesince yeni kurulan hükümde önceki hükümle belirlenmiş olan cezadan daha ağır cezaya hükmedilmesi ve tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrasına aykırı davranılması hukuka uygun bulunmamıştır.

V. KARAR