Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32648 K.2024/6729

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (c) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesi uyarınca 1.500,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla; 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca hükmün kaldırılmasına ve sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, verilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın süre tutum dilekçesiyle, kararın usul ve Yasa'ya aykırı olması ve önceki beyanları dikkate alınarak hükmün bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Zabıta olarak görev yapan mağdurların, olay tarihinde, sanığın, seyyar ekmek satışı yaptığını tespit ettikleri, bunun üzerine idari işlem yaptıkları sırada, sanığın kimliğini vermediği, ekmekleri almak için ilerleyen zabıta memurlarına hitaben "Lan benim ekmeğimi alamazsınız, leşinizi sererim." diyerek bağırdığı, bu sırada ... ile zabıta olarak görevli mağdur ...'ın karşılıklı olarak birbirlerini darp etmeye başladıkları, sanık ...'ın olay yerinden uzaklaşırken "Sizi vuracağım leşinizi sereceğim." diyerek görevli zabıtalara tehditte bulunduğu,

olay yerinden uzaklaştıktan bir müddet sonra tekrar gelen sanık ...'ın zabıta memurlarına hitaben "Sizi vururdum ama adam değilsiniz, içerde yatmaya değmez." diyerek tehdit ettiği, bu şekilde gelişen olayda sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, İlk Derece Mahkemesince, sanığa atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsurunu oluşturan tehditine ilişkin kesin delil elde edilemediği, sanığın mağdur ...'a karşı vurmak şeklindeki eyleminin kasten yaralama suçu niteliğinde olduğu kabul edilerek sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, olay tarihinde, hakkında işlem yapılmasını engellemek amacıyla, mağdur zabıta ...'ı yakasından tutup silkeleyerek fiilen direndiği ve zabıta olarak görevli diğer mağdurlara hitaben "Ekmeğimi alırsanız sizi vururum." şeklinde tehditte bulunmak suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği, birden fazla mağdurun, istikrarlı şekilde sanığın kendilerine karşı tehditli sözler sarfettiğini beyan etmeleri karşısında, mağdurların beyanlarına itibar edilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca hükmün kaldırılmasına ve sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Bölge Adliye Mahkemesince kabul olunan maddi vakıaların Kanun’daki tipiklik unsurunu kapsadığı, mağdurların aşamalardaki istikrarlı anlatımlarının birbirleriyle uyumlu olması, kamu görevlisi olan ve sanığı daha önceden tanımadıkları anlaşılan mağdurların, sanığa iftira atmalarını haklı gösterecek herhangi bir neden bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanunun 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,