Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/32728 K.2024/6486

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.02.2017 tarihli, 2016/39 Esas, 2017/147 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin kararı ile İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın sundurma yapması şeklindeki eyleminin suçu oluşturmayacağı kabul edilerek beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi'nin kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen karar kaldırılarak yapılan imalatın suçu oluşturduğu kabul edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Dosya kapsamında ilk derece mahkemesi tarafından yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporu ve ekindeki fotoğraflardan anlaşılacağı üzere, sanığın taşınmazının teras alanına demir profil malzeme ile kat yüksekliğinde ve üzeri sac malzeme ile yanları açık şekilde sundurma yapma şeklindeki imalatların bina niteliğinde olmadığı gözetilmeden yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

2. Suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 12.11.2015 yerine 2015 olarak gösterilmesi,

3. Kabule göre de;

Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarih ve 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR