Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33183 K.2024/7171

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi gereğince temyiz edilebilir hale geldiği, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çanakkale 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.07.2018 tarih ve 2018/290 Esas, 2018/588 Karar sayılı kararıyla, sanığın denetim süresi içerisinde, suç tarihi 28.09.2017 olan kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine sanık hakkında hakaret suçundan açıklanması geri bırakılan hükümlerin aynen açıklanması suretiyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca iki kez 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. (1) nolu bölümde belirtilen karara yönelik sanık tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 12.03.2019 tarih ve 2018/3581 Esas, 2019/540 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat hükümleri kurulup, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanığın hakaret suçunu işlediğinin sabit olduğuna, hukuka aykırı karar verildiğine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin sanığa yükletilmesi gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Muayene için ağız ve diş sağlığı hastanesine giden sanığın, doktor olan katılanlara hakaret niteliğinde sözler söylediği, sanığın ikrar içeren savunması, katılanların beyanları, tanık A.B.'nin anlatımı ve tüm dosya kapsamıyla İlk Derece Mahkemesince kabul olunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince "Sanığın, katılanlarla tartışması sırasında sarfettiği sözlerin anlamı, söylenme amacı, katılanların konumları ve görevleri birlikte değerlendirildiğinde, söz konusu ifadeler; nezaket dışı, kaba, rahatsız edici hitap tarzı ve ağır eleştiri niteliğinde olup, muhatabın ..., şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadı içermemesi ve sövme fiilini de oluşturmaması nedeniyle hakaret suçunun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği" kabul edilip, İlk Derece Mahkemesinin hükümleri kaldırılarak, sanık hakkında beraat kararı verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, katılanların beyanları, tanık A.B.'nin anlatımı ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, sanığa atılı suçların unsurlarının oluşmadığına dair Bölge Adliye Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Bölge Adliye Mahkemesinin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine ve dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,