Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33305 K.2024/9177

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verilen karara yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli ve 2019/141 Esas, 2019/559 Karar sayılı kararıyla sanığın, denetim süresi içerisinde suç tarihi 29.04.2018 olan kasten yaralama suçunu işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca açıklanması geri bırakılan hükümlerin aynen açıklanması suretiyle,

a. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. (1) nolu bölümde belirtilen karara yönelik O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin istinaf başvurusu üzerine duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda Konya Bölge Adliye Mahkemesinin 06.11.2019 tarihli ve 2019/1723 Esas, 2019/2400 Karar sayılı ilamıyla,

a. Hakaret suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine,

b. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm kaldırılarak, sanık hakkında; 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, kararın oluşa, usûl ve yasaya aykırı olduğuna, haksız tahrikin bulunduğuna, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 43 üncü maddesinin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, temyiz dışı sanık Y.B. ile birlikte, şikâyetçi ve katılanın güvenlik görevlisi olarak görev yaptıkları siteye girmek istemeleri üzerine çıkan tartışmada tehdit niteliğinde ifadeler söyleyerek görevi yaptırmamak için direnme, sinkaflı küfür etmek suretiyle de hakaret suçunu işlediği, sanık savunması, şikâyetçi ve katılan beyanları, 06.07.2016 tarihli olay ve yakalama tutanağı, 04.08.2016 tarihli CD çözüm tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla, İlk Derece Mahkemesince kabul olunmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Hakaret suçu yönünden, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesince bir isabetsizlik görülmeyip, site girişinde işlenen suça ilişkin sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmaması aleyhe istinaf talebi olmadığından, eleştiri konusu yapılmış ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden ise, sanığın atılı suçu işlediğine dair kabulün yerinde olduğu ancak eylemini temyiz dışı sanık Y.B. ile birlikte gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanmaması nedeniyle İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm kaldırılarak, anılan Kanun maddesinin de tatbiki suretiyle sanığın mahkûmiyetine hükmolunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık savunması, şikâyetçi ve katılan beyanları, 06.07.2016 tarihli olay ve yakalama tutanağı, 04.08.2016 tarihli CD çözüm tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla, Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenmekle, 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede;

5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61 inci maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3 üncü maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekirken, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden ve sanığın hürriyeti bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılmasının hangi sebeple somut olayın koşullarında zorlayıcı bir ihtiyaçtan kaynaklandığı açıklanmadan orantılılık ilkesine aykırı şekilde hapis cezasının tercih edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Görevi Yaptırmamak İçin Direnme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile maddi ceza hukukuna ilişkin sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,