KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/33357 E., 2022/24843 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Aralık 2022
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Suç
- Hakaret
Karar Metni
269 kelime·1 dk okuma
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre, 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile değişik CMK’nın 286. maddesi gereğince, kamu görevlisine hakaret suçundan verilen ve istinaf incelenmesinden geçerek kesinleşen mahkumiyet hükümlerinin temyizi olanaklı hale getirilmiş ve sanık hakkında hakaret suçu yönünden 16/10/2019 tarihinde verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın sanığa 12/11/2019 tarihinde tebliği üzerine 13/11/2019 tarihli dilekçesiyle yeni çıkan yasadan faydalanmak istediğini belirttiği temyiz istemi süresinde kabul edilmekle dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından, CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan değerlendirmede:
İstinaf isteminin esastan reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sanığın temyizinin; eksik inceleme ile hüküm kurulduğu, yaşanan olaylar ve verilen cezaya yönelik olarak tepki niteliğinde sözler söylendiği hususlarını içerdiği, ancak kurulan hükümde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararı hukuka uygun bulunmakla birlikte, sanığın hakaret eylemini alenen gerçekleştirmesine karşın, ...
Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/05/2019 tarih, 2018/949 esas, 2018/374 sayılı kararında, sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ve istinaf incelemesi sırasında bu husus dikkate alınmayarak istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla, sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/33357, K. 2022/24843, 7 Aralık 2022 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama