KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/33415 E., 2024/8613 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Haziran 2024
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/1197 E., 2017/1789 K.
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Bozma, ret
Karar Metni
450 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında imar kirliğine neden olma suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin başlıkta bilgileri yer alan kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine sanık hakkında kurulan beraat hükmü kaldırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmolunan adli para cezasının birer ay ara ile 20 eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanığın temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir. 2. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; sanığın kamu zararını karşılamadığı da gözetildiğinde hakkında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin usul ve yasalara aykırı olduğuna yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk derece mahkemesince sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince suça konu inşaatın bina niteliğinde olduğu kanaatiyle sanık hakkında İlk Derece Mahkemesinin verdiği beraat kararı kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Hükümden sonra 18 Mayıs 2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu'na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluğu bozmayı gerektirmiştir.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/33415, K. 2024/8613, 12 Haziran 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama