Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33439 K.2022/26242

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği, suç tarihine göre ve karar tarihinde cezaevinde bulunan sanığa cezaevi idaresi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kararı temyiz edebileceğinin belirtilmemesi karşısında, sanığın temyiz talebi süresinde kabul edilip reddine ilişkin 29/05/2017 tarihli ek karar kaldırılarak dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Hakaret suçunun, aleni bir yer olan duruşma salonunda işlenmesine rağmen TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

2- Tek hakimli mahkeme olan Asliye Ceza Mahkemesi'nin TCK'nın 125/5. maddesinde belirtilen kurul halinde çalışan mahkeme olarak nitelendirilemeyeceği gözetilmeden, TCK'nın 125/5 ve 43. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3- Kabule göre de; 17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasa Mahkemesi’nin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 esas, 2021/4 sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,