Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33485 K.2024/9518

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Antalya 19.Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2017 tarihli 2016/224 Esas, 2017/573 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında fuhuş suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir

2. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine beraat hükümleri kaldırılarak sanığın fuhuş suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 227 inci maddesinin ikinci fıkrası,43 üncü, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca (3 kez) 4 yıl 6 ay hapis ve 15.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin özetle; sanığın atılı suçu işlediğine dair delil olmadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına, şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, sanık hakkında iftira atıldığına, tanık ...'nin dinlenilmesi gerektiğine, mağdurlarla sanığın yüzleştirilemediğine, teşhis işleminin doğru yapılmadığına bu ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, mağdurlar ...,... ... ve ...'ı fuhuş yapmasına aracılık ettiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında İlk Derece Mahkemesince; sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin herhangi bir tanık bulunmadığı, sanığın suç üstü yakalanmadığı anlaşıldığından mağdurların hazırlık anlatımı dışında atılı suçu işlediğine ilişkin cezalandırılmasına yeter, kesin, inandırıcı, her türlü kuşkudan uzak delil elde edilemediğinin kabulüyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

24.01.2016 tarihli olay tutanağındaki tespitler, mağdurlar ..., ... ve ...'nın ifadeleri, mağdur ... yarafından yapılan fotoğraf teşhisi, tanıklar B. K., V. K, M. S. K., O. G, ve M. Y.'nin beyanları, tanıklar F. S. O. ve N. Ç.'in Bölge Adliye Mahkemesinde alınan beyanları ve yaptıkları teşhisler doğrultusunda sanık ...'un 24.01.2016 tarihinde mağdurlar ..., ... ve ...'ya yönelik ayrı ayrı bir kimseyi fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek suçlarını gerçekleştirdiği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükümleri kaldırılarak sanığın atılı suçtan mağdur sayısınca cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Sanığın aşamalarda alınan savunmasında fuhuş amaçlı arayan kişiler ile telefon görüşmesi yapıldığı belirtilen numaraları kullandığını inkar etmesi, daha önceden fuhuş yaptığını bildiği ...'yi fuhuş yapmasına aracılık eden ... isimli kişiden kurtardığı için kendisine husumet beslediği ve bu kişinin fuhuş yaptırdığı bayanlara resmini göstererek yakalanmaları durumunda ismini vermesini söylediklerini belirtmesi, İlk Derece Mahkemesince celp edilen Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/839 Esas 2018/409 Karar sayılı dosyasında tanık sıfatıyla beyanı alınan ...'nin savunmayı doğrulaması,

mağdur ...'ya soruşturma aşamasında fotoğraftan yaptırılan teşhis işleminin Polis Vazife ve Salahiyetleri Hakkında Kanun'un madde Ek-6'da belirlenen usule uygun olmaması nedeniyle hükme esas alınamaması, tutanak tanıklarının sanığın fuhuş amacıyla eve gelen tanıkları telefon ile yönlendirdiğine dair gözlemlerinin evde bulunan tanıklar tarafından doğrulanmaması, sanığın fuhuş yapılan binanın yakınlarında araç içerisinde görülmesinin sanığın tek başına cezalandırılmasına yeterli kabul edilememesi karşısında.

24.01.2016 tarihli olay tutanağı kapsamında sanık ...'un, Mustafa takma ismiyle pazarladığı iki Ukrayna uyruklu bayanın fuhuş yaparken yakalanıp, sanığı fotoğrafından teşhis ettikleri, buna ilişkin 2015/3034 sayılı fezlekenin tanzim edilip Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiğinin belirtilmesi nedeniyle 2015/3034 sayılı soruşturma/kovuşturma evrakının onaylı suretinin bulunduğu merciden temin edilerek,

sanığın Mustafa takma ismini fuhşa aracılık etmek faaliyetlerinde kullanıp kullanmadığının tespit edilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararından sonra dosyaya gelen iletişimin tespiti kayıtları değerlendirilerek bahsi geçen telefon hatlarının suç tarihinde sanık tarafından kullanılıp kullanılmadığının, bu hatlar ile fuhuş yapan mağdurlarla ve fuhuş için gelen tanıklarla iletişim kurulup kurulmadığının tespit edilmesinden sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR