Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33528 K.2024/6179

Hakaret suçu yönünden temyiz başvurusunda bulunan katılan kurumun suçtan zarar gören sıfatının olmadığı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca atılı suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Denizli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2019/159 Esas, 2019/793 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi kararı ile ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Kurum vekilinin temyiz istemi; eksik ceza tayin ediliğine, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık müdafiinin temyiz istemi; sübuta, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığı, katılana yönelik "O..." demek suretiyle hakaret ettiği iddiasıyla hakaret suçundan dava açılmış ise de, tanıkların hakareti duymadıklarına dair beyanları ve sanığın aksi kanıtlanamayan savunması dışında atılı suçun işlediğine dair soyut iddiadan başka yeter, kesin ve somut bir delil bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki kaçamaklı ikrarı ile İlk Derece Mahkemesinin 26.04.2019 tarihli celsesinde "O sinirle iddianamede geçen sözleri söyleyip söylemediğimi hatırlamıyorum, ama söylemişimdir. Kendisine o... diye sözler söyledim." şeklindeki açık ikrarı, bu ikrarı doğrulayan katılan beyanı ve tanık anlatımı karşısında, İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Hakaret suçu yönünden katılan kurumun suçtan zarar gören sıfatının, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca atılı suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, hakaret suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma ... bulunmadığı halde İlk Derece Mahkemesince yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bu niteliği ve dolayısıyla aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü istinaf hak ve yetkisini kazandırmadığından kurum vekilinin istinaf başvurusunun reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devam olunarak İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Kurum Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden