Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33712 K.2024/6133

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kahramanmaraş 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.10.2017 tarihli 2017/358 Esas 2017/459 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) ve (c) bentleri uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve numarası belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Tebliğname onama yönünde görüş bildirmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; katılanın devlet büyüklerine hakaret etmesi nedeniyle sinirlenip "Şerefsiz" dediğini, görevinden dolayı hakarette bulunmadığına, aleniyetin şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile katılanın aynı HES İşletme Müdürlüğünde güvenlik memuru olarak çalıştıkları, nöbet değişimi sırasında sanığın katılana "Şerefsiz, adi, gö.., ko.." ve "Böyle şerefsizlerle nöbet tutmam" şeklinde sözler sarf ettiği iddiasıyla açılan davada, sanığın suç kastı bulunmadığı, iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında hareket ettiği gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile katılanın aynı iş yerinde güvenlik memuru olarak çalıştıkları, nöbet değişimi sırasında sanığın katılana "Şerefsiz" dediği, suça konu sözlerin hakaret niteliğinde olduğu, İlk Derece Mahkemesince delillerin yanlış yorumlanarak, suçun sabit olmadığı ve suç kastı bulunmadığı gerekçesiyle verdiği beraat kararının kaldırılmasına ve sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamına, sanığın ikrarına, katılan anlatımına ve tanıklar ... ve ...'nin beyanlarına göre, sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede aşağıdaki bozma sebebi dışında sair sebepler yerinde görülmemiştir.

5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan, "Bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnat eden ... veya sövmek suretiyle bir kimsenin ..., şeref ve saygınlığına saldıran kişi, üç aydan iki yıla kadar hapis veya adlî para cezası ile cezalandırılır." şeklindeki, aynı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde yer alan, "Hakaret suçunun; ... kamu görevlisine karşı görevinden dolayı işlenmesi hâlinde, cezanın alt sınırı bir yıldan az olamaz." hükümleri karşısında;

İncelenen somut olayda;

Sanığın katılan ile iş yerindeki hırsızlık olayından dolayı önceye dayalı husumetleri olduğu, bu sebeple hakaret ettiğini savunması, Bölge Adliye Mahkemesince aralarında geçen tartışma nedeniyle sanığın hakaret ettiğinin kabul edilmesi karşısında, sanığın katılana ne şekilde görevinden kaynaklı hakaret ettiği açıklanıp tartışılmadan yetersiz gerekçe ile 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca hüküm kurulması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,