Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33800 K.2024/8616

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 24.10.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesi gereğince temyiz edilebilir ... geldiği, anılan Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı anlaşılarak yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddeleri uyarınca 8.840 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hükmolunan adli para cezasının birer ay ara ile 24 eşit taksitle tahsiline karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararıyla; sanık haksız tahrik altında hakaret suçunu işlemiş olduğundan hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin birinci fıkrasının tatbik edilmesi gerektiği belirlenerek, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden,

hükümde hakaret suçuna ilişkin bölümdeki 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının tatbik edildiği paragraftan sonra gelmek üzere "Sanığın eylemini haksız tahrik altında işlediğinin kabulü ile sanık hakkında verilen cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Yasasının 129/1. maddesi uyarınca tahrikin derecesine göre takdiren 1/4 oranında indirim yapılarak sanığın 398 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına," şeklindeki paragrafın hükme eklenmesi, 5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 62 nci maddesinin tatbik edildiği paragraftaki "442" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "331" ibaresinin yazılması,

5237 sayılı Türk Ceza Yasası'nın 52 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarının tatbik edildiği paragraftaki "8.840" ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine "6.620" ibaresinin yazılması, bu şekilde sonuç cezanın 6.620 TL adli para cezası olarak belirlenmesi ibaresinin eklenmesi suretiyle, hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizi özetle; olay anında haksız fiile maruz kalmış olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilebilecekken bu hususun hiç değerlendirilmemiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre; A.İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Şüphe üzerine kullandığı araç durdurulan sanığın, alkolmetreyi üflemeyi ve kimliğini vermeyi reddederek şikâyetçi polis memurlarına ''Hepiniz ş.refsizsiniz, polisleri s.keyim, hepiniz fetöcüsünüz, teröristler size yapacağını yapıyor, hepinizden şikâyetçiyim beni dövdünüz darp ettiniz, siz gününüzü görürsünüz" şeklinde hakaret ettiği İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanığın üzerine atılı kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçunu işlendiğinin sabit olduğu, savunmaların inandırıcı gerekçelerle reddedildiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu ancak sanığın haksız tahrik altında hakaret suçunu işlemiş olduğu, hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrasının tatbik edilmesi gerektiği belirlenerek, bu hususun yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bahisle hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kabul olunan maddi vakıaların suçun unsurlarını kapsadığı, şikâyetçilerin ve tanıkların anlatımları ile tüm dosya kapsamı karşısında, sanığın atılı suçtan mahkûmiyetine karar verilmesinde ve sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca indirim yapılmasına dair Bölge Adliye Mahkemesinin inanç ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin kararında, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,