Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/33886 K.2024/8603

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, aynı Kanun'un 58 inci maddesi gereğince hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin özetle; lehe olan hükümlerin hakkında uygulanmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, annesinin karakolda ifade vermesi sırasında şikayetçi polis memurları ile yaşadığı tartışmada şikayetçilere hakaret ettiği ve tehdit sözleri söylemek suretiyle direndiğinden bahisle cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasında İlk Derece Mahkemesince sanığın kısmi ikrarı, şikayetçilerin beyanı, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın hakaret suçundan ve inceleme dışı görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, "Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararı yanlış yorumlanarak, TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin uygulanmaması infaz aşamasında gözetilebileceği" hususuna dair eleştiri ile birlikte, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmediğine dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık 31.10.2019 tarihli dilekçesinde temyiz sebeplerini bildirdiği anlaşılmakla ; temyiz isteminin gerekçesiz olduğuna dair tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri yönünden ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi hukuka ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede;

Sanığın; karakolda kendisine müdahale eden kolluk görevlilerine yönelik söylediği kabul edilen sözlerin bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden yerinde görülmeyen gerekçe ile hakaret suçundan da mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR