Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/34105 K.2024/8947

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.05.2018 tarih, 2017/974 Esas, 2018/401 sayılı Kararı sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan açılan davada, yüklenen suçun sanık tarafından işlenip işlenmediğinin sabit olmaması nedeniyle, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılarak, sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 181 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz isteğinin; müvekkilinin atılı suçu işlemediğine, Bölge Adliye Mahkemesince müvekkilinin samimi beyanları ile bilirkişi raporu ve ilk derece mahkemesinin gerekçeleri gözardı edilerek sanığın cezalandırılmasına karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, müvekkilinin olayın meydana gelmesinde kastının olmadığının açıkça ortaya konulduğuna, müvekkilinin eyleme ilişkin kastının bulunduğunun gerekçelendirilmediğine, kabul anlamına gelmemek üzere öncelikle taksirle sorumluluğunun tartışılmasının gerektiğine bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan hükmün bozulması talebinin bulunduğuna ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın yetkilisi olduğu firmada yapılan denetim esnasında gerçekleştirilen emisyon ölçümünde SKHKK Yönetmeliği Ek-1.b.1 kapsamında Dolap Kumlama bacasında toz parametresinin 663,79 mg/Nm3 ve Tambur Kumlama bacasında yapılan 2 ve 3 üncü ölçümlerde toz parametrelerinin 200,44 mg/Nm3 ve 185,34 mg/Nm3 olarak ölçüldüğü ve ölçüm sonuçlarının yönetmelik sınır değerlerini aştığının tespiti üzerine sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan açılan davada sanığın savunmaları ile dosya kapsamında alınan 06.04.2018 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın atılı suçu işleyip işlemediğinin sabit olmaması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, sanığın sorumlu olduğu işletmedeki bacaların hava kirliliği yarattığına ilişkin komşu işyeri sahiplerinin yaptığı başvurulara istinaden yetkililer tarafından yapılan ölçümlerde birden fazla bacada yönetmeliğin belirlediği referans değerlerin üzerine çıkılmış olduğunun tespit edildiği dikkate alındığında, sanığın çevrenin zarar görmesini engelleyici tedbirleri almaktan bilerek imtina ettiği ve kasıtlı olarak atılı suçu işlediği anlaşıldığından, sanık hakkında verilen İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafilerinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Tüm dosya kapsamına, sanığın savunmaları ile 10.02.2017 tarihli bilirkişi raporuna göre sanığın atılı suçu işlediğine, kirliliğin ortada kaldırılmasının suçtan meydana gelen veya meydana gelebilecek olan zararların karşılanması anlamına gelmeyeceği, çevre kirliliğine neden olan eylemlerin ekosistemler üzerinde bırakacağı etki de düşünüldüğünde, maddi olarak karşılığı tespit edilebilecek bir zarardan çok daha fazlasının meydana geldiği veya meydana gelme ihtimalinin bulunduğu değerlendirildiğinde sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmaması yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesi uyarınca Bursa 6. Asliye Ceza Mahkemesi'ne Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,