Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/34324 K.2022/8362

Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak.

Tanık ...'ın, sanık hakkında 26/09/2009 tarihinde kendisine yönelik kasten yaralama ve cinsel taciz nedeniyle yapmış olduğu müraacat sırasında, sanığın evinde 6-7 ay kadar önce 40-50 TL karşılığında bir bayanla cinsel ilişkide bulunması nedeniyle tanıştığını beyan etmesi üzerine sanık hakkında fuhuş suçundan başlatılan soruşturmada, İlçe Jandarma Komutanlığı görevlilerince " çok yakın çevresine söz konusu kadınları ilişkiye girmeleri hususunda tekliflerde bulunabilecek birisi olarak tanındığına" dair 03/12/2009 tarihli tutanak tanzim edildiği,

tutanakta sanığın fuhuş suçunu işlediğine ilişkin herhangi bir maddi vakıaya yer verilmediği gibi köy muhtarı olan tanık ...'nin bizzat bir şey görmediğini ancak duyumlarının olduğunu ilişkin herhangi bir somut bulgu içermeyen beyanı karşısında, sanığın fuhuş yaptırdığına ilişkin somut bir vakıa ve delilin elde edilemediği gibi suçun mağdurunun da tespit edilmediği, ceza yargılamasının en önemli ilkelerinden biri olan "şüpheden sanık yararlanır " ilkesi uyarınca, sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasının temel koşulu, suçun kuşkuya yer vermeyen bir kesinlikle ispat edilmesidir.

Gerçekleşme şekli kuşkulu ve tam olarak aydınlatılmamış olaylar ve iddialar sanık aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkumiyeti yargılama aşamasında toplanan ihtimali kanıya değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat hiçbir kuşku ve başka türlü bir oluşa olanak vermeyecek açıklıkta olmalıdır.