Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/34401 K.2022/7921

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, MERNİS adresi ile mahkemeye sunduğu son adresi aynı olan sanık ...'nın yokluğunda verilen gerekçeli kararın, öncelikle Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre, bu mümkün olmazsa aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca tebliğ edilmesi gerekirken, dosyadaki adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesi gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında, öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığa atılı suçlara ilişkin Yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, TCK’nın 66/1-e ve 67/2. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, son kesme nedeni olan mahkumiyet kararının verildiği 29/02/2012 tarihinden itibaren gerçekleştiği anlaşıldığından, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak,