Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/34655 K.2024/9723

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 uncu, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin, lehine olan hükümlerin uygulanmasına, usul ve yasaya aykırı olan hükmün re'sen tespit edilecek sebeplerle bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kavgaya karışan sanığın, polis merkezini arayarak yardım istediği, gelmemeleri üzerine tekrar arayarak polis memuru olan mağdura hakaret ettiği, İlk Derece Mahkemesince kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kabulüne ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Mağdurun haksız tahrik oluşturan eyleminin ne olduğu açıklanıp tartışılmadan, sanığın eylemini haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddetin etkisi altında işlediği kabul edilerek, yetersiz gerekçeyle karar verilmesi, 2.Hakaret suçunun, haksız tahrik altında işlendiğinin kabulü karşısında ise, özel nitelikte olan ve daha lehe hükümler içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin tatbiki, Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR