Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/34859 K.2024/9339

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında, hakaret suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 7188 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu,

294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 53 üncü ve 58 inci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi özetle; meramını anlatmak için uçuk bir örnek verme gayesiyle, düşük bir cümle yapısı ve hatalı yazım nedeniyle amaç dışı bir cümlenin meydana çıktığına, dilekçe içeriğinden hakaret kastı olmadığının açıkça görüleceğine, şartları oluşmayan tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, yazdığı dilekçe ile Ağır Ceza Mahkemesi heyetini oluşturan görevli hakimlere yönelik hakaret suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında yapılan yargılama sonunda; vicdani kanının oluştuğu, duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; atılı eylemin sanık tarafından işlendiği ve doğru olarak nitelendirildiği, Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesinin dosyaya uygun olarak takdir edildiği, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İddianameye konu dilekçe içeriği bütün halde değerlendirildiğinde, söyleniş bağlamıyla sanığın suça konu ifadeyi genel bir örnek verip, talebini açıklama amacıyla yazdığı, dolayısıyla eylemin 5237 sayılı Kanun'un 128 inci maddesi kapsamında kaldığının gözetilmemesi hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR