Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/34964 K.2024/9153

Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin karan temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2.Bölge Adliye Mahkemesi'nin karan ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 3. Bölge Adliye Mahkemesinin 06.11.2019 tarihli ve aynı sayılı ek kararıyla katılan vekilinin 7188 sayılı Kanun kapsamındaki temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle, ret kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle karann bozulmasına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik istinaf talebinin Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine karar verildiği, bu kararın hüküm tarihinde kesin nitelikte olduğu, katılan vekilinin 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca temyiz talebinde bulunduğu, ancak bu kanun değişikliği ile katılana kurulan hükmü sanık aleyhine temyize hak ve yetkisinin verilmediği anlaşılmakla, katılan vekilinin ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR