KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/35160 E., 2024/10230 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/1016 E., 2019/1005 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Ret, onama
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Tebliğnamede, sanık hakkında kasten yaralama ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik görüş bildirilmiş ise de, sanığın temyiz isteminin hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İlk Derece Mahkemesinin kararı ile hakaret suçundan açılan davada sanığın 11 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine esastan ret kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi, kararı temyiz etmek istediği, dosyasının yeniden incelenerek lehine olabilecek hükümlerin uygulanması gerektiğine yöneliktir.
III. GEREKÇE
Yargılama sonucunda yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun gerekçeye yansıtılarak cezanın şahsileştirilmesi gerekirken, açıklanan ilkeye uyulmadan ve sanığın hangi sözleri nedeniyle cezalandırıldığı açıkça belirtilmeden karar verilmek suretiyle Anayasa'nın 141, 5271 sayılı Kanun'un 34 ve 230 uncu maddelerine aykırı davranılması, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/35160, K. 2024/10230, 12 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama