Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/35318 K.2022/15385

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; hükmün tefhim edildiği tarihte cezaevinde bulunan sanık ...’na, cezaevi kanalıyla da temyiz dilekçesi verilebileceğinin yasa yolu bildiriminde açıklanmaması nedeniyle sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A) Sanık ... hakkında silahla tehdit ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından, sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan, sanık ... hakkında silahla tehdit suçundan ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Sanıklara yükletilen tehdit, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, TCK’nın 58. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ..., sanık ... ve sanık ...’ın temyiz nedenleri bu yönden yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, 5320 sayılı 8/1. madde ve fikrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye kısmen uygun olarak, temyiz edilen kararların açıklanan noktalarının; TCK'nın 53/1-b maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hüküm fıkralarından çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun olan HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B) Sanık ... ve sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, sanık ... hakkında kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümlerin temyizinde; sanık ... ve ... hakkında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanık ...’nın duruşmadan bağışık tutulma talebinin bulunmaması karşısında, hükmün verildiği 03/02/2015 tarihli son oturumda bizzat duruşmada hazır bulunması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196. maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya Muhalefet suçu yönünden; olay mahallinde suçta kullanıldığı iddia edilen silahın ve mermilerinin ele geçirilememesi ve bu nedenle silahın niteliğinin tespit edilememesi karşısında; sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

3- Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyizinde; sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, sanık ...’nın mağdur ...’ın kolunu kendisinin çevirdiğini ve mağdurun kolunun o esnada kırıldığını beyan etmesi, mağdur ...’ın beyanında elinin kavga sırasında kırıldığını ancak tam olarak nasıl kırıldığını hatırlamadığını belirtmesi karşısında; sanık ...’nin TCK 37/.1 maddesi uyarınca atılı suçu sanık ... ile birlikte işlediğine dair deliller açıklanıp denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Adli tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1. derece), orta (2. ve 3.derece) ve ağır (4, 5 ve 6. derece) şeklinde sınıflandırılması, 5237 sayılı TCK'nın 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında arttırılmasının öngörülmüş olması ve adli muayene raporlarında mağdurların vücutlarındaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin mağdur ... yönünden orta (2.) derece ve mağdur ... yönünden önünden hafif (1.) derece olduğunun belirtilmesi karşısında, sanıklar ... ve ... hakkında hüküm kurulurken,

TCK’nın 87/3. maddesi gereği artırım yapıldığı sırada aynı Kanunun 3. maddesine göre orantılılık ilkesi gözetilerek makul bir oranda artırım yapılması gerekirken, (1/3) oranında arttırım yapılması suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre;

5- Sanık ... hakkında; TCK 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın TCK 87/3 maddesi uyarınca 1/ 3 oranında artırılması sonucunda 1 yıl 4 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken 1 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildikten sonra TCK'nın 62. maddesi gereğince indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün olması gerekirken 1 yıl 3 ay belirlenmesi suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

6- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,