Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/35461 K.2024/10913

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, 15.03.2019 tarihli dilekçesinde temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiğinden tebliğnamedeki ret düşüncesine iştirak edilmediği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; mağdurun şikayetinden vazgeçtiği, cezanın kaldırılması, haklarının geri verilmesi ve vesaireye ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın bozma sebepleri dışındaki temyiz isteği ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanığın, bir sosyal paylaşım sitesinde mağdura yönelik 28.06.2014 tarihli paylaşımının hakaret suçunu oluşturduğu, ancak diğer farklı tarihlerdeki paylaşımlarının kaba ifade niteliğinde olup mağdurun onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini, 2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 28.06.2014 olmasına karşın 30.06.2014 olarak yazılması, Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR