Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/35598 K.2024/13254

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında; Görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarından verilen hükümlerin kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Hakaret suçundan kurulan hükmün ise temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat ile görevi yaptırmamak için direnme ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açılması suretiyle kaldırılarak, tüm suçlar yönünden sanığın mahkûmiyetine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kast unsurunun oluşmadığına, Adli Tıp Kurumu genel kurulundan rapor alınması gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hakaret suçuna ilişkin, sanık müdafiinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek maddi ceza hukukuna ilişkin sair yönlerden yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekirken, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden ve sanığın hürriyeti bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılmasının hangi sebeple somut olayın koşullarında zorlayıcı bir ihtiyaçtan kaynaklandığı açıklanmadan orantılılık ilkesine aykırı şekilde hapis cezasının tercih edilmesi,

2. 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi tarafından görülme, duyulma ve algılayabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesine karşın, somut olay kapsamında, sanığın hakaret eylemini gerçekleştirdiği yer kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmeden ve aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan anılan Kanun maddesi uyarınca sanığın cezasında artırım yapılması,

3. Eylemini birden fazla polis memuruna karşı gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesinin tatbik edilmemesi,

4. Özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi yerine, aynı Kanun'un 29. maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

1. Görevi Yaptırmamak İçin Direnme ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2-b maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve incelemeye konu suçun, aynı Kanun'un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmaması dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, anılan Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken anılan Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,