KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/35665 E., 2024/10991 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/1863 E., 2017/1872 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Ret
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir. 2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi; alkollü olduğu için şuurunun yerinde olmadığına, suç kastı bulunmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
A. Sanığın Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden,
Tüm dosya kapsamına, sanığın ikrarına, katılan ile tanıklar M.K. ve S. A.'nın anlatımlarına göre Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmış sanığın temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.
B. 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 289. Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri De Gözetilerek Maddi Ceza Hukukuna İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/35665, K. 2024/10991, 24 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama