Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/35734 K.2024/10658

Yapılan ön inceleme neticesinde;Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında fuhuş suçundan mahkûmiyetine, 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine,

3. (2) nolu bölümde belirtilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 25.11.2019 tarihli ek kararıyla sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; istinaf incelemesi sona erdikten sonra dosyada tanık olarak beyanı tespit edilen S.C.'nin zeka özürlü olduğuna dair doktor raporlarının kendilerine ulaştığına, sanık tarafından verilmeyen reklamın kim tarafından verildiğinin araştırılmadığına, mağdur ifadesinin gerçekleri yansıttığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, rahatsız olan tanığın beyanına itibar edilerek sanık hakkına 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulandığına, resen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinde yer alan; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR