KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/35788 E., 2024/10035 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/431 E., 2019/2997 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
407 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan mahkûmiyetine, 2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, Karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine, kastının bulunmadığına, aleniyetin söz konusu olmadığına, doktorun görevi nedeniyle değil torunu muayene edilmediğinden haksız bir fiile tepki olarak eylemin gerçekleştiğine, katılanın da kendisine hakaret ettiğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.
III. GEREKÇE
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında seçimlik ceza öngören hakaret suçunda temel ceza belirlenirken tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğundan bahisle hapis cezasının tercih edilmiş olması, sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetindeki 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesine göre, uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; sözü edilen suçtan mahkumiyeti içeren ilam yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak,
sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının ve temel ceza belirlenirken hapis ya da adli para cezasından hangisinin tercih edildiği denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmek suretiyle değerlendirilmesi zorunluluğu,
Nedeniyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.
IV. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/35788, K. 2024/10035, 11 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama