KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/35807 E., 2024/10814 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2024
- İncelenen kararın mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2017/710 E., 2018/184 K.
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkumiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
473 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan beraat kararı verilmiştir. 2.Yukarıda tarih ve sayısı yazılı Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın mahkumiyetine yeter kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, polis memurlarının görevlerini yerine getirmediğine, direnme suçunun oluşmayacağına, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararının onanması gerekirken verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkinidir.
III. GEREKÇE
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede
Tüm dosya kapsamı, kamu görevlisi olan katılanın aşamalarda iddiasını tekrarlaması, tanık polis memurlarının iddiayı doğrulamaları, katılanın iddiası ile uyumlu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralandığına ilişkin adli raporu ve 17.02.2016 tarihli olay tutanağı karşısında, sanığın hakkında adli işlem yapmak isteyen katılan polis memuruna kullandığı aracıyla çarpmak suretiyle yaralanmasına sebebiyet vererek direndiğinden bahisle hakkında mahkumiyet kararı verilmesine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/35807, K. 2024/10814, 23 Eylül 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama