Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/35831 K.2024/11392

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.12.2017 tarih, 2015/418 Esas, 2017/590 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararının sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22.Ceza Dairesinin 20.02.2018 tarih, 2018/45 Esas, 2018/522 Karar sayılı kararı ile sanığa ek savunma ... tanınmadan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bozma üzerine Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2019 tarih, 2018/210 Esas, 2019/561 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

4. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 22. Ceza Dairesinin kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın atılı suçu işlemediğine, tanığın hakaret sözlerini duymaması nedeniyle şüpheden sanığın yararlanması gerektiğine, soyut gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşıldığına, tekerürrür hükümlerinin karardan kaldırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden Yapılan İncelemede

Tüm dosya kapsamı, kamu görevlisi olan katılanların sanığa iftira atmasını gerektirecek nitelikte bir husumetin dosyaya yansımamış olması ve katılanların aşamalarda birbirleriyle uyumlu ve istikrarlı beyanda bulunmaları, katılanların anlatımları ile örtüşen olay yerine ait fotoğraflar karşısında, sanığın katılanlara hakarette bulunduğundan bahisle hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Temyiz sebebi olarak ileri sürülen ceza miktarının teşdiden tayinine ilişkin İlk Derece Mahkemesinin takdirinde ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:

1-Hakaret eyleminin işlendiği poliklinik muayene odasının aleni olmadığı gözetilmeden 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2-Sonuç hapis cezası değişmese de, 5237 sayılı Kanun'un 43. maddesinin uygulanması sırasında belirlenen netice hapis cezasının yıla çevrilmesi suretiyle "1 yıl 14 ay 7 gün" yerine "2 yıl 2 ay 7 gün" olarak belirlenmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR