Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/35859 K.2022/21286

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın yöntemine uygun olarak tebliğ edilmediğini savunarak eski hale getirme talebinde bulunduğu anlaşılmakla; CMK’nın 42. maddesi gereğince talep hakkında karar verme yetkisi Yargıtay’a ait olduğu halde eski hale getirme talebinin reddine ilişkin mahkemesince verilen 16/04/2018 tarihli ek kararın hukuken yok hükmünde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Yokluğunda hüküm kurulan sanığa gerekçeli kararın Tebliğat Kanununun 10. maddesi uyarınca bildirdiği son adresine tebliğ yapılamaması üzerine, Tebliğat Kanunu 21/2. maddeye uygun olarak MERNİS adresine yapılan tebligatın hukuka uygun olduğu, sanığın temyiz dilekçesini süresi içinde vermediği ve eski hale getirme şartları bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğname uygun olarak, sanık ...’ın eski hale getirme ve TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 31/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.