Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/35944 K.2024/11012

Sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmünün, kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirr bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi asıl karar ile İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, ek karar ile de tehdit suçu yönünden temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; tanıkların anlatımlarına itibar edilmemesinin yerinde olmadığına, gerekçenin açıklayıcı ve denetime elverişliliğinin bulunmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın, hüküm tarihinden sonra 14.11.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesi (g) bendinde yer verilen "On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile 5271 sayılı Kanun'un 286. maddesinin üçüncü fıkrasında belirtilen suçlar ve aynı Kanun'un 296. maddesinin birinci fıkrasının ilgili bölümünde yer alan;

"...temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,