Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/35983 K.2024/10598

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesinin kararı ile İlk Derece Mahkemesince suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri; sübuta, suçun unsurlarının oluşmadığına, atılı suçun uzlaşma kapsamında kaldığına, lehe Kanun hükümlerinin uygulanmamasının ve alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayinin yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden Yapılan İncelemede

Suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunması, mağdur beyanı, tanık anlatımı, olay tutanakları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde, lehe Kanun hükümlerinin ve 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin (c) bendinde ''Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca,

üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar." şeklinde hükme yer verilmiş ise de aynı maddenin üçüncü fıkrasında ''Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz." hükümlerine yer verildiği,

suça sürüklenen çocuğun hakaret suçunu uzlaştırma kapsamında bulunmayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen tehdit suçuyla birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, uzlaşma hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir

B. 5271 Sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu anlaşılmış,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezasının ''7 ay 23'' gün yerine ''7 ay 25 gün'' olarak belirlenmesi ve buna bağlı olarak sonuç adli para cezasının fazla tayini dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (B) numaralı bendine açıklanan nedenle suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği "sonuç adli para cezasının 4.660,00 TL'' olarak belirlenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,