Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/36138 K.2024/12181

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince, sanığın, katılana yönelik 02.12.2014 tarihli, 02.02.2015 tarihli ve 30.06.2015 tarihli hakaret eylemleri nedeniyle ayrı ayrı üç kez mahkumiyetine karar verilmiştir. 2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, sanık lehine olan hükümlerin hiçbirinin uygulanmadığı, sanığın eyleminin haksız tahrik yönünden değerlendirilmediği, sanığın yapmış olduğu ödemelerin borcundan düşülmemesi nedeniyle sanığın mağdur edildiği, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir. Ancak,

İncelemeye konu dosyada, sanık hakkında yürütülen icra takibinde taahhüdü ihlal nedeniyle katılanın alacaklı vekili olarak şikayetçi olduğu, bunun öğrenen sanığın 02.12.2014 tarihinde katılanın ofisine gelerek iddianamede belirtilen sözle hakaret ettiği, aynı nedenle 02.02.2015 tarihinde katılanı telefonla arayarak iddianamede belirtilen sözlerle hakaret ettiği, bu şikayet nedeniyle İzmir 9. İcra Ceza Mahkemesinde yapılan 30.06.2015 tarihli duruşma sırasında sanığın alacaklı vekili olan katılana iddianamede belirtilen sözlerle üçüncü kez hakaret ettiği olaylarda, sanığın eylemlerinde, muhataba yönelik hakaretlerin aynı suç işleme kararıyla,

birbirini takip eden söz ve davranışlarla gerçekleşmesi nazara alındığında, hukuken bir bütün halinde tek bir hakaret fiilini oluşturduğu ve sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeyerek yerinde görülmeyen gerekçeyle katılana yönelik eylemler yönünden ayrı ayrı mahkumiyet kararı verilmesi nedenleriyle hükümler hukuka aykırı bulunmuş ve açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR